اولين بار در سال 1981 دانشمندي به نام Gordon و همكاران با استفاده ازروش  microinjection DNA ،ژني بيگانه را به درون ژنوم موش وارد كردند، بدين ترتيب ،نخستين پستاندار ترانس ژنيك شكل گرفت. پس از آن، اين روش براي توليد شمار فراواني از ديگر حيوانات ترانس ژنيك مانند موش، خرگوش، گوسفند و خوك به استخدام گرفته شد. طبيعتا” اين روشها و فنون نيز توسعه فراواني يافت و به طور مشخص و بدين منظور فنون متعدد ديگري نيز ابداع گرديد و به كار گرفته شد. با اين همه بيشتر مطالعات ترانس ژنيك روي موش انجام گرفته است.

حيوان ترانس ژنيك (Transgenic) : حيوان واجد ژن بيگانه (ترانس ژن)، علاوه بر ماده ژنتيكي خود، مقداري ماده ژنتيكي اضافي با منشاء خارجي را نيز دارا است. براي دستيابي به هدفهاي مورد نظر در ايجاد اين حيوانات، جانور ترانس ژنيك بايد توانايي انتقال ترانس ژن به نسلهاي آينده را دارا باشد؛ از اين رو، ترانس ژن بايد در دودمان هاي سلولهاي جنسي (Germ lines)نيز وارد شود. بنابراين، واردسازي ترانس ژن به ژنوم سلولهايي كه در پي آن بتوانند به انواع مختلف سلولها اعم از سوماتيك و جنسي تبديل گردند، از هدف هاي اصلي محسوب مي شود.

 

اهداف تولید حیوان ترانس ژن:

 

  • مطالعه و بهبود خصوصیات ژنتیکی حیوانات
  • تولید مدل های حیوانی جهت مطالعه بیماری های انسانی
  • استفاده های دارویی
  • مطالعه تنظیم بیان ژن ها و تکوین سلول ها

 

استراتژی ها و روش های انتقال ژن برای ایجاد حیوانات ترانسژنیک:

 

روشDNA microinjection
در این روش DNA را به کمک مکروپیپت به درون هسته سلول ها می فرستند. این DNA احتمال ادغام با ژنوم سلول میزبان را خواهد داشت. این روش یک روش عمومی برای معرفی ژن های خارجی به پستانداران می باشد ، که اغلب انتقال DNA به پیش هسته تخمک تازه بارور شده صورت می گیرد.

 انتقال ژن به کمک سلول های بلا ستومری:
سلول های بلا ستومری در کارهای ترانس ژنتیکی بسیار مفیدند،آن ها به راحتی از حیوان دهنده به حیوان گیرنده منتقل می شوند و به راحتی در تشکیل بافت های سوماتیک و بافت های جنسی یا germline شرکت می کنند. در محیط کشت چندین روز قابل نگهداری هستند و می توان بیان ژن های انتقال یافته را در آن ها قبل از انتقال به جنین در آزمایشگاه بررسی کرد. این ویژگی های آن ها باعث می شود که این سلول ها ناقل های ایده آلی برای تغیرات ژنتیکی جدید در germline باشند.
دراین تکنیک سلول ها استخراج مشوند. دستکاری می شوند و در نهایت در داخل یک رویان در حال رشد قرار می گیرند. با این هدف که یک جنین آمیخته ( Chimeric ) ایجاد شود که در  germline آن ، ژن مورد نظر وجود دارد. در نهایت ایجاد نتایج G. که این نتایج با همدیگر آمیزش پیدا می کنند تا حیوانات 1G را ایجاد کنند که ترانس ژن را با خود حمل می نمایند

انتقال ژن به کمک ویروس ها:
ناقل های ویروس یکی از ناقل های عمومی در انتقال ژن میباشند. و می توانند ژن های خارجی را به germliae حیوان انتقال دهند.

انتقال مستقیم DNA به بیضه ها:
این روش در سال 1995 توسط مارشال گزارش شد. در این روش پتانسیل انتقل مستقیم DNA خارجی به بافت بیضه پایین است و از عوامل محدود کننده ان به شمار می رود.انتقال ژن به

وسیله اسپرماتوزوئیدها:
در ابتدای پیشرفت تکنیک های ترانس ژنیک به نظر می رسید که تنها اسپرماتوزوئیدهاابزار مناسب وراثت برای انتقال یک قطعه ژنتیکی خارجی به ژنوم حیوانات می باشند. Bracket و همکارانش در سال 1971 ثابت کردند که اسپرماتوزوئیدهای پستانداران قادرند که به DNA خارجی متصل شده و آن را در طی فرآیند باروری و لقاح به تخمک ماده ها منتقل کنند. به طور کلی یک قطعه DNA به اسپرم باند می شود و این اسپر برای تلقیح ماده ها به کار می رود و اسپرمی که تخمک را بارور می کند ، حاوی ژن مورد نظر است که آن را به تخمک منتقل می کند.

 

 

محصولات بخش ترانسژن:

اطلاعات تماس

  • تهران، 24 متری سعادت آباد، خیابان دوم شرقی ، پلاک 9، کد پستی: 1997775555
  • 02122082120
  • 02122351460 (Fax)
  • این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

درباره مرکز

مرکز تحقیقات فناوری بن‌یاخته به‌عنوان اولین مرکز خصوصی در حوزه مهندسی بافت و نانوتکنولوژی درایران، فعالیت‌های خود را از سال 1383 به‌طور رسمی آغاز نمود. گرچه درحال حاضر عمده فعالیت‌های این مرکز در قالب طرح‌ها و پروژه‌های تحقیقاتی می‌باشد؛ ولی اهداف کلان و بلند‌مدت شرکت دستیابی به محصولات کاربردی جهت ترمیم و بازسازی بافت‌های آسیب‌دیده می‌باشد.